Ik wil het niet accepteren!

ik wil het niet accepteren

Je hoort het tegenwoordig steeds vaker. Je moet het maar accepteren. 

Maar hoe dan? Vraag je je af. Je hebt toch niet om die depressie gevraagd? Moet je je daar dan bij neerleggen? Dat je ´s morgens niet je bed uit komt, dat het je gewoonweg niet lukt om naar buiten te gaan, om gewoon boodschappen te doen. 

Je voelt je onzeker.

Je blijft liever thuis in je veilige wereldje waar je niemand tot last bent. Je voelt je eenzaam en onbegrepen. Je krijgt het gewoonweg niet voor elkaar om uit die depressie te komen. Anti-depressiva helpt al lang niet meer. 

“Maar wat dan? Moet ik mijn depressie dan maar accepteren?” hoor ik je denken. Nee, alsjeblieft niet! 

Het accepteren van je depressie is het laatste wat je verder helpt naar een zinvol leven. Als we het binnen de psychologie over acceptatie hebben, wordt er iets anders mee bedoeld. Het woord acceptatie heeft namelijk meerdere betekenissen.

Accepteren kan betekenen:

  • ergens in berusten
  • je bij de situatie neerleggen en niets meer doen om iets te veranderen
  • alles gelaten over je heen laten komen
  • slecht gedrag tolereren
  • tegen alles “ja” zeggen
  • opgeven
  • denken dat het wel goed komt of dat het wel meevalt 
  • de realiteit rooskleuriger maken dan hij is 
  • je tanden op elkaar zetten en doorgaan
  • ermee moeten leren leven

Op deze manier is acceptatie een passieve bezigheid. Je praat het goed met je verstand, maar je voelt je van binnen diep ongelukkig. Je vecht nog elke dag tegen je nare gevoel of je stopt het gevoel weg en ja gaat op zoek naar afleiding. Het gevolg is dat het sombere gevoel misschien voor even verdwijnt, maar al snel weer terugkomt. En zo blijft de depressie bestaan.

Accepteren kan ook betekenen:

  • het toelaten en actief uitnodigen van alle gedachten, emoties en lichamelijke sensaties en omstandigheden in je leven die je eigenlijk liever niet zou willen hebben of ervaren én waar je met je gedrag geen invloed op kunt uitoefenen 
  • je gedachten en gevoelens opmerken, ernaar kijken en ze er laten zijn zonder oordeel
  • de omstandigheid herkennen en volledig erkennen, inclusief de emoties en alles wat je nog meer tegenkomt 
  • ervaren wat het met je doet en hoe het van binnen voelt
  • alles er helemaal laten zijn wanneer het zich aandient
  • je gedachten er laten zijn en je er niet mee verbinden
  • het onvoorwaardelijk toelaten van alles wat je denkt, voelt en ervaart, omdat dit nu eenmaal hoort bij de persoon die je bent en het leven dat je leidt 
  • een actieve manier van omhelzen
  • “ja” zeggen tegen jezelf zoals je nu bent

Op deze manier is acceptatie een actieve bezigheid. Je gaat actief aan de slag om minder prettige ervaringen ruimte te geven. 

Als je bereid bent om de pijn en je vervelende gevoelens te ervaren, dan staan ze minder in de weg en kun je je gaan richten op wat je werkelijk belangrijk vindt in je leven. Als je je pijn en al je nare gevoelens actief kunt omhelzen, verlos je jezelf van het lijden. Dan ben je in staat om te zijn wie je werkelijk bent en krijgt je leven betekenis. 

2018-07-22T13:00:29+00:00

Geef een reactie